Verstild
Ik heb niets met de zee, ga er niet vaak heen en hou niet van zand tussen mijn tenen.
Maar toch, telkens ik de zee zie, kan ik niet stoppen met kijken naar die oneindige vlakte, naar die weidsheid.
Ik wil de zee niet fotograferen zoals we ze zien, maar zoals ze in mijn hoofd zit.
Twee uitersten: een verstilde, geheimzinnige wereld, weliswaar aangetast door een ingreep van de mens en dan die
andere, gewelddadige, kleurrijke wereld.
Silencieux
Il n’y a rien entre la mer et moi, je n’y vais pas souvent et je n’aime pas le sable coincé entre mes orteils.
Mais à chaque fois que je vois la mer, je n’arrête pas de regarder cette étendue infinie, cette immensité.
Je ne veux pas photographier la mer telle que nous la voyons, mais telle qu’elle est dans ma tête.
Deux extrêmes : un monde silencieux et mystérieux, certes touché par une intervention humaine, et puis cet autre
monde, violent et coloré.

Tranquil
In don’t have a special relationship with the sea. I don’t often go there and I don’t like the sand between my toes.
But every time I look at the sea, I can’t stop watching this endless plain, this expanse.
I don’t want to photograph it as I see it, but as it exists in my head.
Two extremes: a silent and mysterious world, touched by humans, and then this other world, violent and colorful.

You may also like

Back to Top